Καταστατικό Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ε.Μ.Π.

Έχω διαβάσει πολλά άρθρα και απόψεις σχετικά με την ύπαρξη ή όχι του καταστατικού. Ένα από αυτά και το πρώτο που προκύπτει με μία απλή αναζήτηση στο google, είναι το Γράμμα στο Γιώργο σχετικά με τις φοιτητικές καταλήψεις . Θα συμφωνήσω  με το συγγραφέα πως το καταστατικό όντως υπήρξε. Όμως γνωρίζω πια πως δεν καταρτίστηκε το 1975.

Συνομίλησα με αρκετούς πρώην σπουδαστές αυτής της περιόδου και οι περισσότεροι έλεγαν ή πως δεν ήξεραν ή πως όντως τότε καταρτίστηκε. Ένας όμως ο οποίος μου κέντρισε το ενδιαφέρον, είπε πως δεν θυμόταν αν η συζήτηση ήταν περί κατάρτισης ή περί τροποποίησης του καταστατικου. Εν τέλει, δεν μπορούσα να συγκρατήσω την περιέργειά μου και πήγα στο Πρωτοδικείο. Η γραμματεία των σωματείων είπε πως δεν υπήρχε σε ηλεκτρονική μορφή και πως έπρεπε να κάνω μόνος μου την αναζήτηση στο αρχείο, όπως και έκανα. Οι κατάλογοι είναι παλιοί με σκισμένες σελίδες και πολύ κακή γραφή. Η αναζήτησή μου αρχικά έγινε από το 1973-74 (που ήταν κοινός κατάλογος για τα 2 έτη) και μετά, συγκεκριμένα μέχρι το έτος 1982. Αφού δεν το βρήκα, αναζήτησα παλαιότερα, σε καταλόγους των ετών 1971-1972 και 1969-1970. Προς μεγάλη μου έκπληξη, βρήκα το χαμένο καταστατικό του “Σπουδαστικού Συλλόγου Σχολής Πολιτικών Μηχανικών  Ε.Μ.Π.” (Σ.Σ.Σ.Π.Μ.Ε.Μ.Π.) με ημερομηνία καταχώρησης 30-4-1969 και αριθμό καταχώρησης 12080. Πάνω που απογοητευόμουν αφού ο αρχειοφύλακας μου έλεγε πως ψάχνω φαντάσματα.

Η πρώτη μου αντίδραση μόλις βρήκα το καταστατικό ήταν να καλέσω τον πρώην σπουδαστή που ήταν αφορμή για την εν λόγω αναζήτηση και ο οποίος μοιραζόταν το άγχος μου αφού με είχε καλέσει περί τις 2 φορές κατά τη 2ωρη αναζήτηση. Του είπα πως το βρήκα και είναι του έτους 1969 και αυτός απάντησε “Χουντικό καταστατικό; Με αυτό λειτουργεί ο σύλλογος;”. Ούτε εγώ το πίστευα και ρώτησα τους υπαλλήλους. Ο αρχειοφύλακας που μου έφερε το καταστατικό είπε πως το συγκεκριμένο δεν έχει φάκελο (δημιουργείται φάκελος με αλλαγές για κάθε σύλλογο που υπάρχει) άρα δεν υπάρχει αλλαγή από τότε.

Ένα άλλο πράγμα που με παραξένεψε είναι το μεγάλο “ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ” που έχει κάθε δεύτερη σελίδα και στην αρχή. Ένας υπάλληλος του Πρωτοδικείου είπε πως αυτό είναι για το χαρτόσημο ώστε να μην μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί. Αυτή η σφραγίδα πια έχει αλλάξει και είναι κυκλική.

Και τι λέει το καταστατικό; Παρακάτω είναι μερικά βασικά σημεία:

- Το Δ.Σ. είναι επταμελές και μπορεί να επικυρώσει απόφαση ακόμα και με 2 μόνο άτομα παρευρισκόμενα (εφόσον ξεκινήσει με απαρτία 4 μελών ή 3 αν είναι επαναλαμβανόμενη).

- Δεν υπάρχει αναλογία εδρών του Δ.Σ. ανά παράταξη αλλά τα 7 άτομα που λαμβάνουν τους περισσότερους ψήφους στις αρχαιρεσίες (εκλογές) είναι αυτοδίκαια μέλη του Δ.Σ. Υπάρχουν και 3 αναπληρωματικά μέλη.

- Η εκλογή των μελών του Δ.Σ. γίνεται με ενιαίο ψηφοδέλτιο.

- Η εφορευτική επιτροπή των αρχαιρεσιών διορίζεται στην αρχή του χρόνου από τον Πρόεδρο μόνο.

- Η ημερήσια διάταξη εκδίδεται τουλάχιστον 10 μέρες πριν τη Γ.Σ.

- Υπογραφές για νέα συνέλευση είναι 1/3 μελών του συλλόγου ή 2/3 των παρόντων στο Δ.Σ. Απαρτία στη συνέλευση είναι αν παρευρίσκεται το 1/4 των μελών του συλλόγου και αν αυτό δε συμβεί μετά από 8 μέρες συγκαλείται νέα Γ.Σ. και έχει απαρτία ανεξαρτήτως των πόσων συμμετέχουν.

- Απαγορεύεται η διεξαγωγή ψηφισμάτων και η συζήτηση θεμάτων πολιτικού ή εξωσπουδαστικού περιεχομένου στη Γ.Σ.

- Αλλαγή του καταστατικού ή διαγραφή του συλλόγου γίνεται σε Γ.Σ. με παρουσία του 1/2 των μελών του συλλόγου και πλειοψηφία των 3/4 των παρευρισκόμενων. (Άρθρο 99 του Αστικού Κώδικα)

Ο συγκεντρωτισμός που υπάρχει στο καταστατικό για το Δ.Σ. και ακόμα περισσότερο τον Πρόεδρο είναι πρωτοφανής πράγμα λογικό αφού συστάθηκε επί Χούντας. Και αυτό είναι το απαισιόδοξο της υπόθεσης. Από τότε δεν έχει γίνει αλλαγή παρά μόνο άγονες αντιπαραθέσεις και μικροπολιτικές κοκορομαχίες. Είναι αυτές που μας έφτασαν να έχουμε ένα καταστατικό που πιθανότατα δημιουργήθηκε από την εξουσία του Παπαδόπουλου για να ελέγχει και όχι να προάγει τη δημοκρατία. Αυτή την εξουσία τη θέλουμε σήμερα;

Πέρα από τα παραπάνω, υπήρξαν και άλλα ανησυχητικά ευρήματα από την επίσκεψή μου στο Πρωτοδικείο. Θα τα βρείτε όλα στο επόμενο φύλλο της The Civil Times.

Καταστατικό Σ.Σ.Σ.Π.Μ.Ε.Μ.Π..pdf

Του Αλέξανδρου Παπαχαραλάμπους

Γράψτε ένα σχόλιο

Filed under Άρθρα

Τι μέλλει γενέσθαι…άραγε;

Η πρώτη λέξη που μου ήρθε την Τρίτη το απόγευμα μετά την λήξη της συνέλευσης του συλλόγου φοιτητών του Τμήματος μας ήταν…” Επιτέλους !!  ”… Τι μέλλει γενέσθαι όμως τώρα που η Σχολή άνοιξε…Από την μια έχουμε τους νεοεισαχθέντες πρωτοετείς φοιτητές για τους οποίους η αρχή του ακαδημαϊκού έτους σηματοδοτεί ένα καινούριο ξεκίνημα και την εκπλήρωση των κόπων ετών στη σχολική πορεία τους. Ο αριθμός τους δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 180-200… Υπάρχουν όμως και οι 2-3-4-5ετείς καθώς και οι επί πτυχίω φοιτητές οι οποίοι ενδεχομένως και να ξεπερνούν τους 500-600 και οι οποίοι έχουν ζημιωθεί κατάφορα από την μη πραγματοποίηση της εξεταστικής περιόδου του Σεπτεμβρίου.

Ο καινούριος νόμος προβλέπει κατ’ελάχιστο 13 διδακτικές εβδομάδες ανά μάθημα για να θεωρείται διδαγμένο.Με έναρξη στις 3 Οκτωβρίου οι 13 εβδομάδες οι παραδόσεις ολοκληρώνονται ολοκληρώνονται την δεύτερη εβδομάδα του Γενάρη. Θεωρητικά για να αναπληρωθεί η χαμένη εξεταστική και να πραγματοποιηθεί και η κανονική του χειμερινού εξαμήνου χρειάζονται 7 εβδομάδες περίπου. Συμπερασματικά η έναρξη του εαρινού εξαμήνου τοποθετείται στις αρχές Μαρτίου. Αυτό σημαίνει πως οι επί πτυχίω φοιτητές θα ορκιστούν μέσα Μαρτίου αρχές Απριλίου με αποτέλεσμα να χάνουν και την χειμερινή εξέταση του Τ.Ε.Ε. με ότι αυτό συνεπάγεται.

Προτείνω λοιπόν η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου να δώσει την δυνατότητα στις Σχολές για διενέργεια της επαναληπτικής εξέτασης του Σεπτεμβρίου έστω και με λίγο πιο πυκνό πρόγραμμα (εξετάσεις και Σάββατο) μέσα στον Οκτώβριο. Το διάστημα που θα μετακυλιστεί η έναρξη του χειμερινού εξαμήνου δεν θα ξεπερνά τις 3 εβδομάδες και ως εκ τούτου το χρονικό σενάριο είναι το ίδιο
με πριν αναφορικά με την έναρξη του εαρινού εξαμήνου.

Διαβάζοντας τις απόψεις των φοιτητών για το ποιος θα πρέπει να είναι ο τρόπος αντίδρασης στον καινούριο νόμο που προσφάτως πέρασε και από το ΦΕΚ επομένως έχει λίγα εως μηδενικά περιθώρια να αλλάξει (συγχωρήστε με που δεν γνωρίζω το νομικό μέρος του πράγματος). Συνήθως ότι γράφει δεν ξεγράφει καθώς μια αναδίπλωση όσων ψήφισαν τον νόμο θα είναι τρομερή πολιτική ανακολουθία η οποία δεν νομίζω πως αποτελεί πρόθεση της ηγεσίας του Υπουργείου. Επίσης γνωρίζω πως και τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα να μην υπογράψουν την διαπιστωτική πράξη εφαρμογής του νόμου, μπορεί να την υπογράψει μόνη της η Υπουργός απειλώντας και με αναστολή της κρατικής επιχορήγησης.

Τακτική μας δεν πρέπει να είναι ο ραγιαδισμός αλλά ούτε και κινήσεις όπως η καταλήψη που είναι ηλίου φαεινότερο πως κανένα αποτέλεσμα δεν έφερε πόσο μάλλον μας ζημίωσε. Σαν αποδοτικότερο μέσο διαμαρτυρίας θεωρώ ότι θα ήταν ένα υπογεγραμμένο υπόμνημα προς την ολομέλεια της Βουλής από όσο το δυνατόν περισσότερους φοιτητές και καθηγητές από όλο το Πανεπιστήμιο Πατρών. Το κείμενο αυτό  θα καταδεικνύει τα άρθρα και τις παραγράφους του εφαρμοστικού νόμου στα οποία είμαστε αντίθετοι και θα καλεί σε ανοιχτό διάλογο την πολιτική ηγεσία και την Σύνοδο των Πρυτάνεων.

Όποιος πιστεύει πως με την λήξη των καταλήψεων μειώνεται η  δυναμική του φοιτητικού κινήματος, (ιδιαίτερα σε μία χρονιά που η συμμετοχή στις φοιτητικές εκλογές σημείωσε ρεκόρ των τελευταίων ετών με 135.000 φοιτητές να συμμετέχουν), πλανάται πλάνη οικτρά.

του Άγγελου Δημητρόπουλου

Γράψτε ένα σχόλιο

Filed under Άρθρα

Μετρώντας απώλειες

Μπορεί να είναι η πρώτη μου επαφή με το blog το οποίο ανακάλυψα ψάχνωντας μάταια ως τότε να ενημερωθώ έγκυρα και έγκαιρα για τα τεκταινόμενα της σχολής μου από απόσταση. Χαίρομαι πολύ που υπάρχει έτσι ώστε οι προβληματισμοί του ενός να γίνονται αντικείμενο συζήτησης και ζύμωσης μεταξύ ανθρώπων που θέλουν να ενημερώνονται για θέματα της σχολής ή άλλους που φαινομενικά τους χωρίζουν ιδεολογικές διαφορές αλλά θα έπρεπε κατά την γνώμη μου να αγωνίζονται με διαφορετικό τρόπο για το κοινό τους καλό…

Πριν γράψω τις σκέψεις μου να σας παρακαλέσω να συγχωρήσετε τυχόν άγνοια μου για περιστατικά του παρελθόντος αν και προσπάθησα να διαβάσω όλα τα σχόλια στις περισσότερες από αυτές τις δημοσιεύσεις…

Αναφέρθηκα λίγο παραπάνω στο κοινό μας καλό… Αυτό που θα έπρεπε να ενώνει τόσο έναν πρωτοετή φοιτητή όσο και ένα επί πτυχίω που χρωστάει ένα μόνο μάθημα και θέλει να συνεχίσει την ζωή του έξω και μακριά από τα πανεπιστημιακά δρώμενα…Εκείνον που αρχικά επιθυμούσε μια επιπλέον εβδομάδα κατάληψης όχι γιατί τον απασχολούσε τόσο έντονα ο νόμος που ψηφίστηκε, αλλά γιατί θα τον εξυπηρετούσε να διαβάσει λίγο ακόμα μπετό 3… Ας μην κοροιδευόμαστε…Έλληνες είμαστε το βόλεμα και το τρενάρισμα είναι γραμμένο στο DNA μας…γι αυτό είναι και η χώρα στο σημείο που βρίσκεται…

Αναρωτιέμαι λοιπόν αν αυτό το κοινό καλό που διαφορετικά μπορεί να το έχω εγώ σαν εικόνα στο μυαλό μου διαφορετικά ορισμένοι άλλοι συμφοιτητές μου εξυπηρετείται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέσα απο μια κλειστή σχολή.

Μερικά αυθόρμητα ερωτήματα…

1) Βοηθά κανέναν το άγχος που δημιουργείται στους περισσότερους θέλω να πιστεύω για το αν θα χαθεί ή όχι η εξεταστική του Σεπτεμβρίου ή/και το χειμερινό εξάμηνο ;

2) Βοηθά κανέναν η παρατεταμένη περίοδος προετοιμασίας (ναι κάποιοι από εμάς διάβαζαν ή γύρισαν νωρίτερα το καλοκαίρι μόνο και μόνο επειδή είχαν να δώσουν 1-2-3-…n μαθήματα στην αρχή του Σεπτέμβρη και να ξεμπερδέψουν με τα χρωστούμενα τους/με τη σχολή…με την Ελλάδα γενικότερα..

3) Βοηθά κάποιον την μικρή ή μεγαλύτερη μερίδα φοιτητών δεν γνωρίζω αριθμητικά δεδομένα που τώρα θα έπαιρναν το πτυχίο τους και θα συνέχιζαν την ακαδημαϊκή τους πορεία στην Ελλάδα ή το εξωτερικό…Τα μεταπτυχιακά προγράμματα ξεκινούν το αργότερο ως τις 4 Οκτώβρη…προκαταβολές για στέγαση είχαν δοθεί…σχέδια και όνειρα είχαν γίνει και τώρα όλα αυτά στον βρόντο…

4) Βοηθά μήπως όσους είχαν διακόψει την στρατιωτική τους αναβολή και τώρα όταν και εφόσον γίνει κάποια εξεταστική μονή διπλή τρίδιπλη ή οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να κάνουν την προετοιμασία τους με σαφώς διαφορετικές αν μη τι άλλο πιο δύσκολες συνθήκες (συν τα επιπλέον οικονομικά έξοδα)

5) Βοήθησε κανέναν το να κατεβαίνει κάθε Τρίτη στην Πάτρα από όποιο είναι το μόνιμο μέρος διαμονής του με σκοπό να ψηφίσει άλλα έφυγε με άδεια χέρια…ενώ στην καλύτερη είχε προγραμματίσει 1 ταξίδι αλλά όχι 4 στην Πάτρα…4πλα κ όσα ακόμα προκύψουν έξοδα με την ελπίδα της ανοιχτής σχολής…

Θα ήθελα παρακαλώ λοιπόν πως πιστεύουν οι συνάδελφοι που είναι υπέρ της κατάληψης να μου εξηγήσουν με τον ίδιο καλοπροαίρετο τρόπο που γράφεται αυτό το κείμενο πως ακριβώς πιστεύουν ότι θα ιδρώσει το αυτί της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας και γενικά της κυβέρνησης έτσι ώστε να κάνει κωλοτούμπα και να αλλάξει τα κακώς κείμενα αυτού του νόμου ; (Έτσι ώστε να έρθετε μετά και να μου πείτε ορίστε δικαίως έγιναν αυτά που γράφεις στο 1-5 Άγγελε και οι δίκαοι αγώνες μας και οι θυσίες μας έπιασαν τόπο…)

Και να πω και γω ας πάνε στο βρόντο +1 έτος που θα πρέπει να περιμένω για να κάνω μεταπτυχιακό χαλάλι τα ευρώ που πήγαν χαμένα σε άδικα οδοιπορικά κλπ κλπ…(Το πρώτο πρόσωπο είναι τρόπος του λέγειν…)

Δεύτερον τι θα έχουν να πουν περισσότερο σε όσους συναδέλφους υποστούν εκτός από τα δεινά του καινούριου νόμου και τα δεινά της κατάληψης…Ξέρετε είμαστε τυχεροί κατά κάποιο τρόπο στη σχολή μας και δεν υπάρχουν μαθήματα αλυσίδες…για άλλα παιδιά το διακύβευμα είναι ολόκληρη την ακαδημαϊκή τους χρονιά σε περίπτωση που χαθεί το χειμερινό εξάμηνο…

Αλλά όχι εμείς κινούμαστε με βάση την ιστορία…

Ξέρετε κάτι συνάδελφοι…Έχω βαρεθεί τις καραμέλες…Όλων των γεύσεων και από όπου και αν αυτές προέρχονται…Από ανεξάρτητους ή εξαρτημένους… ” Δεν έχει χαθεί ποτέ εξεταστική στο παρελθόν γιατί να χαθεί τώρα…” Τα ίδια και για τα εξάμηνα…Κάποια στιγμή θα τεντώσουμε τις μέρες τις ώρες τους μήνες και θα τα χωρέσουμε…και 1 μήνα κατάληψη και την εξεταστική και τις παραδόσεις και όλα και ούτε γάτα ούτε ζημιά…

Γιατί κανείς δεν αρέσκεται σε αυτή τη χώρα να λειτουργεί με πρόγραμμα…Να γίνονται όλα τα πράγματα στην ώρα τους και να μην αποκλίνουμε…Όχι πρέπει να έρθουν τρίτοι να μας βάλουν τα 2 πόδια σε ένα παπούτσι βλέπε κολλητές εξεταστικές περίοδοι και “περίεργα” θέματα…

Έχω οργή μεγάλη μέσα μου για το πως καθορίζεται η τύχη εμού και άλλων συμφοιτητών μου χωρίς κανόνες…Το μόνο που έχω δύναμη σαν μονάδα να κάνω είναι να γράψω αυτό το κείμενο με την ελπίδα ότι όσοι το διαβάσετε θα σκεφτείτε ότι μπορεί να έχω και λίγο δίκιο…ότι θα λυθεί η κατάληψη ότι θα βρεθεί μια λύση που θα προκαλεί το λιγότερο κακό από θέμα προγραμματισμού…

Σαν υστερόγραφο αφήνω ένα τελευταίο πράγμα να σκεφτούμε…Μήπως οι κλειστές σχολές εξυπηρετούν τους κυβερνόντες περισσότερο από τις ανοιχτές…Μήπως λιγότεροι απόφοιτοι πριν βγουν τα καινούρια νούμερα για την ανεργία τους εξυπηρετούν καλύτερα ; έτσι όπως ακριβώς μελετούν και την αύξηση της θητείας και άλλα λοιπά τερτίπια που θα μαγειρέψουν τα οικονομικά στοιχεία και θα ρίξουν και άλλη στάχτη στα μάτια σε μας τους αδαείς…

του Άγγελου Δημητρόπουλου

 

Γράψτε ένα σχόλιο

Filed under Άρθρα

Σκέψεις

Είμαι κι εγώ από αυτούς που θέλουν να αλλάξουν την κατάσταση στην παιδεία και γενικότερα στην κοινωνία. Με τσαντίζει που διάβαζα 12 χρόνια στο σχολείο, μάθαινα παπαγαλία άπειρα σκουπίδια, πλήρωναν οι δικοί μου φροντιστήριο, αγγλικά κλπ. και μπήκα σε ένα πανεπιστήμιο που δεν μπορεί να μου εξασφαλίσει δουλειά, ούτε ικανοποίηση ότι εξελίσσομαι. Και δυστυχώς, δεν είμαι από τους προνομιούχους που έχουν τη θέση να τους περιμένει… Οπότε, το μόνο που μένει είναι να παλέψεις από μόνος σου…

Πιστεύω ότι η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει `από μέσα`… Πρέπει να ξεβολευτούμε λίγο… Έχουμε τη δυνατότητα, πραγματοποιώντας μία συνέλευση, να κλείσουμε τη σχολή! Να κάνουμε κατάληψη ενός δημόσιου κτιρίου, μη επιτρέποντας τη λειτουργία του και την πρόσβαση σε αυτό σε κανέναν. Και τι κάνουμε;; Εξευτελίζουμε αυτόν το θεσμό, με πρωτοστάτη ΟΛΕΣ της παρατάξεις. Σαν να βλέπαμε τους βουλευτές μας να μιλάνε σε ένα παράθυρο! Να αλληλοκατηγορούνται για βλακείες και να μην συζητούν το ίδιο το πρόβλημα. Να προτείνουν να κλείσει η σχολή για να μπορούν μερικοί να πάνε σε πορείες… Σκεφτείτε το λίγο… Καταπατάς την ελευθερία του άλλου να πάει στη σχολή, για να μην έχει εσύ πρόβλημα, επειδή θες να πας στην πορεία!

Η συνήθης απάντηση σε αυτό είναι: «Είναι απόφαση του φοιτητικού συλλόγου, ο οποίος, μέσω της συνέλευσης, αποφάσισε…» Για ποια συνέλευση μιλάμε;; Μία συνέλευση ξεκινάει με…120 άτομα;150; (Ας με βοηθήσει κάποιος) Και συνεχίζει ακόμα κι αν φύγουν αρκετοί, ενώ παράλληλα έχουν ξεκινήσει συνελεύσεις και με λιγότερους… Αλλά ας το αφήσουμε αυτό στην άκρη. Από αυτούς, οι μισοί αν ψηφίσουν ένα πλαίσιο, `περνάει`. Σωστά; Μπορούν δηλαδή να κλείσουν τη σχολή 61 άτομα ( αν όντως ξεκινάει με 120)!! Στη σχολή πόσοι είμαστε;; Το έτος μου είχε 132 άτομα…132×5=660 + όλους τους επί πτυχίο… Βάλτε εσείς έναν αριθμό και βγάλτε το ποσοστό 61/χ, όπου `χ` πόσοι είμαστε. Αυτό ΔΕΝ είναι δημοκρατία! Λυπάμαι αλλά δεν γίνεται! Αυτό απαιτεί τον απόλυτο σεβασμό, την έλλειψη ανευθυνότητας και την ανιδιοτέλεια των εμπλεκομένων, κάτι που δεν ισχύει…

Η απάντηση εδώ είναι: Ε τότε, ας έρθουν οι φοιτητές στη συνέλευση να είναι πιο αντιπροσωπευτικό το αποτέλεσμα. Και ξανά αναρωτιόμαστε, σε ποια συνέλευση;;; Που την `τραβάμε` για να τελειώσει στις 6; Που γίνεται της πόρνης από τσιγάρα και φωνές;; Που γιουχάρουν την ψήφο μου ( έλλειψη σεβασμού σε αυτόν που διαφωνεί με εσένα);;; Για να ακούω τον καθένα να υπερασπίζεται την παράταξη – παρακλάδι του κόμματός του; Πόσοι `συνδικαλιστές`, μόλις τελειώσουν είναι βολεμένοι σε μία ωραία θεσούλα του κόμματος, μόνο και μόνο επειδή έκαναν τα θελήματά τους όταν ήταν φοιτητές; Αυτούς ψηφίζουμε να μας εκπροσωπούν. Όταν ο Γιάγκος έκανε τα τρελά του και φώναζε «κομματόσκυλα», γελάγαμε, αλλά είχε δίκιο τελικά!!

Δεν λειτουργούμε ως φοιτητικός σύλλογος. Είμαστε 5-6 παρατάξεις, η κάθε μία με το συμφέρον της και οι υπόλοιποι που μας τραβάνε δεξιά – αριστερά. Έχω δει παράταξη να παίρνει την υπογραφή μου και να την κάνει copy – paste σε κείμενο που καλεί σε πορεία συγκεκριμένου… `μετώπου`! Και στην τελική, θέλουμε συγκεκριμένες προτάσεις, όχι ανοησίες! Π.χ. Πρόταση παράταξης, εδώ και τόσα χρόνια: 5% του ΑΕΠ για την παιδεία. Όντος δεν έχουμε λεφτά και χρειάζονται παραπάνω. Αλλά όσα κι αν μας δώσουν, το πρόβλημα είναι η διαχείριση. Που οι βολεμένοι ομοϊδεάτες σας, καθώς και οι `απέναντι` βουτάνε από εδώ και από εκεί. Αλλά για αυτό… ούτε μισή κουβέντα!!

Είμαστε σε ένα δημόσιο κτίριο, στο οποίο έχουμε όλοι τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Υπάρχει μία αίθουσα δίπλα από τη γραμματεία, η οποία είναι κενή. Έχει μέσα αφίσες μίας παράταξης και η μόνη φορά που την έχω δει να χρησιμοποιείται είναι όταν βγήκαν από μέσα μέλη της συγκεκριμένης παράταξης. Δεν θα ήταν ωραίο να μπορούσαμε να τη χρησιμοποιήσουμε όλοι για κάποιον άλλο σκοπό;; (αίθουσα για διάβασμα, στέκι σαν τον ηλεκτρολόγων… λογικά θα έχετε καλύτερες προτάσεις) Έχουμε γεμίσει τους τοίχους με αφίσες, που πια δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό, παρά να δείχνουν ποιανού τα… `αυγά` ζυγίζουν περισσότερο! Μα αφίσες στο τζάμι της πόρτας της εισόδου!!!

Δυστυχώς οι παρατάξεις μας έχουν δηλητηριάσει από τα 18 μας. Εκεί που έχουμε το όραμα και τη δύναμη να παλέψουμε. Αν δεν φύγουν από μέσα, δεν πρόκειται να πάμε μπροστά. Αυτό το πράγμα δεν υπάρχει πουθενά, μόνο στην Ελλάδα. Αλλά επειδή η σαπίλα τους έχει ριζώσει πολύ βαθειά, το μόνο που μένει είναι να ξυπνήσουμε εμείς οι ίδιοι.

Τέλος, αρκετοί θα πούνε: Μα καλά, τώρα το θυμήθηκες εσύ; Τόσο καιρό γιατί δεν σε έχουμε δει στα αμφιθέατρα; Προσωπικά, δεν θέλω να πάρω μέρος σε αυτό το (αμφι)θέατρο του παραλόγου. Δεν θέλω να γίνω σαν αυτούς που μούντζωνα στο Σύνταγμα, αυτούς που ψηφίσατε και θα ξαναψηφίσετε γιατί σας βολεύει.

 

 Σταύρος Τσιριγοτάκης

Απόφοιτος Π.Μ Πανεπιστήμιο Πατρών

Γράψτε ένα σχόλιο

Filed under Άρθρα

Θέμα : Σχολή

Αφορά την ποιότητα και πληρότητα των ασκήσεων των μαθημάτων.

Γράψτε ένα σχόλιο

Filed under Δημοσκοπήσεις

Παραλογισμός και φωτοτυπίες

Για πρώτη φορά μετά το 1946, τα σχολεία θα ξεκινήσουν χωρίς βιβλία. Τότε βέβαια η Ελλάδα είχε μόλις απελευθερωθεί από το ζυγό του Άξονα με ελάχιστα έσοδα και ένα διαλυμένο σύστημα παιδείας, πράγμα που καθιστά την έλλειψη των βιβλίων αναμενόμενη. Σήμερα, εν έτει 2011 και ενώ βρισκόμαστε τόσο, μα τόσο κοντά στο 2012 που η Ελλάδα θα “ξαναβγεί στις αγορές”, τα Ελληνικά σχολεία είναι ξανά χωρίς βιβλία. Κοινώς, η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Όμως υπάρχει δικαιολογία: διανύουμε μία νέα κατοχή, αυτή του τραγελαφισμού και το λέμε με το γάντι γιατί η άλλη επιλογή είναι να μοιράζουμε στους μαθητές μολότοφ αντί για εκπαιδευτικά συγγράμματα. Η ιστορία ξεκίνησε τον Μάιο του 2010(!) όταν ο ΟΕΔΒ ζήτησε από το Υπουργείο Ανάπτυξης, την εξουσιοδότηση για να πραγματοποιήσει διαγωνισμό και να προμηθευτεί χαρτί για το τύπωμα των βιβλίων του σχολικού έτους 2011-2012. Αποτέλεσμα ήταν το Υπ.Αν. να “παραπέμψει” το μπαλάκι στο Υπ.Παιδ. Ο διαγωνισμός ξεκίνησε τελικά τον Οκτώβριο.

Τον Δεκέμβρη του ’10 έγινε η συγχώνευση του ΟΕΔΒ με άλλους οργανισμούς με αποτέλεσμα τα 2/3 περίπου των υπαλλήλων του να συνταξιοδοτηθούν και η επιτροπή για τη διενέργεια του παραπάνω διαγωνισμού να λειτουργεί με αναπληρωματικά μέλη. Αυτή η σύνθεση έχει βάσει νόμου 3 μήνες ζωή και επειδή βρισκόμαστε στην Ελλάδα του σήμερα, δεν έγιναν νέες προσλήψεις.

Τον Απρίλιο του 2011 είχε ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός και ο ΟΕΔΒ έστειλε τα αποτελέσματα στο Ελεγκτικό Συνέδριο για τον προβλεπόμενο προσυμβατικό έλεγχο. Το Ε.Σ. έκρινε το διαγωνισμό παράνομο (απόφαση 22/2011 ΣΤ’ Κλιμακίου) γιατί εμφανίζονταν ως μέλη της επιτροπής δηλωμένοι συνταξιούχοι (μυστήριο συμβάν, θα γίνει ειδική επιτροπή για την εξακρίβωση της αιτίας) και γιατί η δαπάνη ήταν κατά 20% μεγαλύτερη από το προηγούμενο σχολικό έτος. Κάποιες ημέρες μετά και χωρίς καμία αλλαγή, ο ΟΕΔΒ έκανε αίτηση για ανάκληση της απόφασης.

Πέρασαν 70 ημέρες για την έκδοση της απόφασης απόρριψης της ανάκλησης (που είναι εξάντληση αλλά τήρηση του νόμιμου ορίου) μέσα στις οποίες ο ΟΕΔΒ και το Υπ.Παιδ. δεν έκαναν τίποτα. Μέχρι τέλη Ιουλίου δεν είχε τυπωθεί ούτε ένα βιβλίο και η κατάσταση είχε δημοσιευτεί στα Μ.Μ.Ε από μέσα Ιουλίου. Άρα η Υπουργός το γνώριζε από νωρίτερα, πιθανότατα από τον Απρίλιο που είχε βγει η απόφαση από το Ε.Σ. Εν τέλει, εγκρίθηκε ο διαγωνισμός πριν από περίπου δύο εβδομάδες (26/8) οπότε θα πραγματοποιηθεί πάρτυ σε μερικές μέρες.

Πρόσφατα η κα. Διαμαντοπούλου κοινοποίησε την υπόθεση στον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Μιλτιάδη Παπαϊωάννου με το αίτημα να παραπεμφθεί σε πειθαρχική έρευνα ο αντιπρόεδρος του Ε.Σ. κος Νίκος Αγγελαράς λόγω της καθυστέρησης της απόφασης για την αίτηση ανάκλησης, ακόμα και αν το Ε.Σ. έδρασε σύμφωνα με το νόμο. Επεκτείνοντας τον παραλογισμό, ο βουλευτής και γραμματέας της κυβέρνησης κος Μιχάλης Καρχιμάκης ζήτησε την εξέταση του πόθεν έσχες του κου Αγγελαρά φαντάζομαι γιατί είναι πιθανόν ο κος Αγγελαράς να χρηματίστηκε από τους Γερμανούς ώστε να καθυστερήσει την απόφαση, να μη βγουν τα βιβλία και έτσι να καταστραφεί το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Σατανικό σχέδιο αλλά μπορούμε και μόνοι μας. Και σίγουρα μπορούμε να αμαυρώσουμε το δικαστικό μας σύστημα αντί να αναλάβουμε το πολιτικό κόστος.

Και τι θα γίνει όταν ανοίξουν τα σχολεία; Μόνο το 10% από τα απαιτούμενα περίπου 40 εκατ. αντίτυπα θα βρίσκονται σε κυκλοφορία με την αρχή του έτους ενώ θα μοιραστούν φωτοτυπίες για να καλυφθεί το εκπαιδευτικό αυτονόητο κενό. Το κόστος αυτών είναι 4 με 6 εκατ. Ευρώ για το Ελληνικό Δημόσιο, το ίδιο ποσό για το οποίο το Ε.Σ. εξέδωσε την αρνητική απόφαση. Μία αδαμάντινη ειρωνεία από εραστές της αλήθειας. Τα βιβλία θα είναι διαθέσιμα σε όλους τους μαθητές από τέλη Οκτώβρη και αν γίνουν πρόωρες εκλογές, τότε η καθυστέρηση θα είναι μεγαλύτερη αφού το κέρδος από την έκδοση φυλλαδίων και λοιπών διαφημιστικών εγγράφων για τους υποψήφιους, είναι μεγαλύτερο από την τύπωση σχολικών βιβλίων. Σκεπτόμενος αυτά, ένας καλύτερος τίτλος για το κείμενο θα ήταν “Τρόποι για να καταστρέψετε την παιδεία, για επίδοξους πολιτικούς”.

από τον Αλέξανδρο Παπαχαραλάμπους

2 σχόλια

Filed under Άρθρα

Σκέψεις Κατάληψης

Ελευθερία και Έλληνας

«Κανένας δεν μπορεί να είναι τελείως ελεύθερος, αν όλοι δεν είναι ελεύθεροι. Κανένας δεν μπορεί να θεωρηθεί απολύτως ηθικά τίμιος, αν όλοι γύρω του δεν είναι ευτυχισμένοι.» Herbert Spencer

Κάποτε νοούταν η έννοια «αγώνας» όταν διεκδικούταν η ελευθερία να σκέφτεσαι, να απελευθερώνεσαι, να εκφράζεσαι, να γίνεσαι καλύτερος. Όταν μια τόσο βασική κατάκτηση όπως η ελευθερία σπουδών θεωρείται δεδομένη και καταπατάται από εμάς τους ίδιους, τότε μπορούμε να κάνουμε λόγο για πέρασμα στο άλλο άκρο. Δε νοείται Δημοκρατία όταν δεν αφήνεις έναν νέο να σπουδάσει, να ολοκληρώσει τον κύκλο σπουδών του, να προχωρήσει στο επόμενο βήμα-είτε αυτό λέγεται μεταπτυχιακό, εύρεση εργασίας, ολοκλήρωση σπουδών- και μάλιστα εις βάρος της ήδη εξαντλημένης τσέπης του Έλληνα γονιού που ονειρεύεται το καλύτερο για το παιδί του.

Όταν τα περιθώρια στην Ελλάδα είναι τόσο στενά, δε γίνεται με αναχρονιστικές και υποθετικές παρεμβάσεις να παίζεται το μέλλον των νέων σαν παιχνίδι κορόνα-γράμματα. Όταν λέγεται πως η Ελλάδα είναι «πίσω», όλοι τείνουν κατακριτέα το χέρι προς την εξουσία αλλά ελάχιστοι κοιτούν «εαυτόν». Μην τραβάμε το σκοινί σε μια ήδη τεταμένη κατάσταση όταν έχουμε υποχρέωση ως νέα γενιά να σκεφτόμαστε πρακτικά, προοδευτικά και με γνώμονα το καλύτερο μέλλον όλων μας.

Η πραγματικότητα στους Πολ.Μηχ.

Έχω συμφοιτητές που ενώ έχουν ξενοικιάσει, ήρθαν, πλήρωσαν και θα ξαναπληρώσουν για να έρθουν στην Πάτρα, φτάνοντας στο σημείο να παρακαλάνε να δώσουν εξετάσεις για να πάρουν το πτυχίο για το οποίο -όλοι ξέρετε- πως έχουν παλέψει για χρόνια. Ακούω ή διαβάζω τη λέξη «θυσία»… συγχωρέστε με αλλά ακούγεται γελοίο. Θυσία για τον Κ.(και για τον κάθε Κ.), ο οποίος για ένα μάθημα θα χάσει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα στο οποίο έχει γίνει δεκτός στο ΕΜΠ, δεν μπορεί να πάει στρατό καθώς δεν προβλεπόταν να μην τον «αφήνουν» να δώσει εξετάσεις, οπότε δε διέκοψε την αναβολή του… θα χάσει λοιπόν έναν χρόνο από τη ζωή του για αυτή τη «θυσία»;;;; Ποιος ο λόγος; Ποιος πιστεύετε ότι θα του ανταποδώσει αυτή τη θυσία; Θα ψάξει για δουλειά μέσα σε αυτό το χρόνο και πιστέψτε με… κανέναν δε θα συγκινήσει το γεγονός ότι είναι απλά ένας πτυχιούχος, που δεν τον «άφησαν» να κάνει  μεταπτυχιακή εκπαίδευση ή προϋπηρεσία (γιατί για αυτό δεν άκουσα ποτέ κανέναν να βάλλεται στη Σχολή μου. Το γεγονός ότι είμαστε 5 χρόνια σε ένα Τμήμα ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΗΣ Σχολής και δε μας δίδεται καμία ευκαιρία για επαφή με την αγορά εργασίας είναι αδιανόητο. Ξέρετε, στο εξωτερικό δε νοείται η έννοια Engineering χωρίς πρακτική άσκηση. Δε σπουδάζουμε φιλοσοφία, αλλά ένα τεχνικό επάγγελμα με μαθηματικό υπόβαθρο.)

Μιλούσα πρόσφατα με έναν συμφοιτητή μας ο οποίος είναι απόφοιτος εδώ και λίγους μήνες από την Σχολή μας, έχει την τύχη να βρίσκεται στο εξωτερικό, σε επαφή με τους αντίστοιχους φοιτητές της ηλικίας μας. Ακόμα και στους φοιτητές με τις πλέον κομμουνιστικές και αναρχικές πεποιθήσεις περί πανεπιστημίων φαντάζει «χαζό» και «γελοίο» όπως οι ίδιοι το θεώρησαν όταν το πρωτοάκουσαν, να μπαίνουμε όλοι σε έναν αγώνα που ΔΕΝ ΕΧΕΙ πρόγραμμα και έχει ως στόχο να πλήξει κάτι που έχει ήδη ψηφιστεί. Μήπως επειδή θέλουν πραγματικά με συγκεκριμένους στόχους να σπουδάσουν, μιας και ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ και δε θεωρούν δεδομένο το αγαθό της μόρφωσης σε Πανεπιστήμιο;; Πολλοί από αυτούς μάλιστα δουλεύουν ταυτόχρονα με τις σπουδές τους για να ανταπεξέλθουν σε θέματα επιβίωσης αλλά και προϋπηρεσίας. Δεν κατηγορώ εμάς, τη νέα γενιά για την ελληνική νοοτροπία που βαφτίζει αποτυχημένο αυτόν που δεν μπαίνει στο Πανεπιστήμιο. Μη θεωρούμε όμως ότι έχουμε δικαίωμα να παίζουμε επιπόλαια στη νοοτροπία του «λύνουμε και δένουμε»,το “κλείνουμε-δεν το κλείνουμε”, επειδή μπήκαμε στη συγκεκριμένη Σχολή.

Δεν προτείνω εφησυχασμό, ούτε τυφλή αποδοχή αυτών που μας σερβίρονται. Αλλά, θέτω το απλό ερώτημα: μιλάτε για Νόμο που πλήττει το κύρος των ΑΕΙ. Μιλήστε συγκεκριμένα με παραδείγματα και μη σπέρνετε τον πανικό σε κάτι που οι περισσότεροι δε γνωρίζουν γιατί δεν έχουν ερευνήσει καν (δεν έχουν διαβάσει το Νόμο). Σκεφτείτε αν η κατάργηση του ασύλου, η αξιολόγηση από εξωτερικούς ιδιωτικούς παράγοντες θα συνεισφέρει θετικά ή αρνητικά με αποδείξεις. Καλώς ή κακώς ανήκουμε στην ΕΕ, τα πτυχία μας πρέπει να αποκτήσουν έναν διεθνή χαρακτήρα χωρίς να χάνουν την ουσία τους και πρέπει να ξέρουμε τι είναι καλό και τι κακό για τη μόρφωσή μας. Λέγεται ότι οι «ιδιωτικές εταιρείες δεν πρέπει να μπουν στο Πανεπιστήμιο»… Προτιμάτε το τσιφλίκι των καθηγητών του ΔΗΜΟΣΙΟΥ τομέα (δε μιλάω ειδικά για το τμήμα μας αλλά για όλες αυτές τις κλίκες καθηγητών που όλοι γνωρίζουμε ότι έχουν ριζώσει στα ελληνικά πανεπιστήμια), μακριά από την πραγματικότητα των εταιρειών στις οποίες το μεγαλύτερο ποσοστό από εμάς σε λίγα χρόνια θα εργάζεται; Θα υπάρχει έλεγχος, αξιολόγηση για αυτόν που δεν διενεργεί υπό σωστές προϋποθέσεις το μάθημά του και θα γκρεμιστεί αυτό που με αυθαιρεσία και συμφέρον έχουν κτίσει οι ίδιοι, ταμπουρωμένοι από τις εξωτερικές εξελίξεις. Θέλετε παραγωγικούς ή αναχρονιστικούς διδάσκοντες;

Επί της ουσίας…

Ωραία, διαφωνείτε. Τι  προτείνετε όμως; Σκεφτείτε πρακτικά, ώριμα και ήρεμα. Η αόριστη επίθεση δεν οδηγεί πουθενά όταν δεν έχετε επιχειρήματα.

Νομίζω πως το επίπεδο νοημοσύνης σε ανθρώπους που επιθυμούν πραγματικά να πάνε μπροστά επιβάλλει να μην τραβάμε ένα βήμα μπρος και δύο πίσω. Μπορούμε να προσαρμοστούμε στα νέα ευρωπαϊκά/διεθνή δεδομένα, χρησιμοποιώντας όμως τα σημερινά θετικά στοιχεία των ελληνικών πανεπιστημίων. Προτείνετε αλλαγές για το καλύτερο και δράστε υπέρ σας,υπέρ όλων μας.

Μην παίζετε με το μέλλον κανενός, είναι άδικο και αντιδημοκρατικό. Εξάλλου, μην ξεχνάτε πως «ο σεβασμός των δικαιωμάτων του άλλου ονομάζεται δικαιοσύνη. Κάθε παραβίαση ενός, οποιουδήποτε απ’ αυτά είναι αδικία» (Victor Cousin).

από την Ειρήνη Π.

Φοιτήτρια 5ου έτους ΠΜ Πατρών

αυθεντικό κείμενο: https://www.facebook.com/groups/193649974004353/doc/243974652305218/

Γράψτε ένα σχόλιο

Filed under Άρθρα

Φύλλο 2 Πατρών

Δημοσιεύτηκε την Τρίτη 10 Μαΐου 2011 σε 300 αντίτυπα.

The Civil Times(Πατρών) – Φύλλο 2.pdf

Γράψτε ένα σχόλιο

Filed under The Civil Times - Πατρών

Φύλλο 1 Πατρών

Δημοσιεύτηκε την Πέμπτη 7 Απριλίου 2011 σε 250 αντίτυπα.

The Civil Times(Πατρών) – Φύλλο 1.pdf

Γράψτε ένα σχόλιο

Filed under The Civil Times - Πατρών

Φύλλο 2 Αθηνών

Δημοσιεύτηκε την Τρίτη 10 Μαΐου 2011 σε 350 αντίτυπα.

The Civil Times(Αθηνών) – Φύλλο 2.pdf

Γράψτε ένα σχόλιο

Filed under The Civil Times - Αθηνών